24.02.2009

Maski i procesje, czyli karnawał w Bazylikacie

Dziś ostatki, świętujemy koniec karnawału i dlatego chcielibyśmy przybliżyć Wam karnawałowe tradycje Bazylikaty. Prezentowane przez nas informacje to luźne tłumaczenie artykułu "Carnevali Lucani".

Tutejsze obchody mają w sobie wiele z dawnych legend i tradycji, przywołują świat natury, zwierząt i nadprzyrodzonych zjawisk.

Najsłynniejsze są obchody w San Mauro Forte i Tricarico. Ich rozpoczęcie obwieszcza dźwięk dzwonów. Karnawałowe rytuały w obu miasteczkach są związane z postacią św. Antoniego Wielkiego (Sant'Antonio Abate) - patrona ludzi biednych.

W San Mauro Forte ceremonia rozpoczęcia karnawału trwa od 15.01 wieczorem, do świtu 17.01, czyli właśnie do dnia św. Antoniego Wielkiego. Uczestnicy obchodów, zwykle ubrani w białe, długie koszule i białe kaptury, grają na cupa cupa, tradycyjnym bębnie i dzwonią wielkimi dzwonkami. Pochód, mający charakter pokutny, rozpoczyna się od trzech okrążeń wokół małego kościoła San Rocco, gdzie jest przechowywany wizerunek św. Antonia Wielkiego.

W Tricarico okres uroczystości związanych z karnawałem kończą tradycyjne pochody mieszkańców, przebranych za charakterystyczne postaci. Jest wśród nich maska byka, krowy, a z czasem doszły też maski pasterzy krów i byków oraz ich pomocników. Jest to odwołanie do pierwotnej formy pasterstwa - transhumancji (pasterze sezonowo przeganiali stada z pastwisk letnich na zimowe i odwrotnie, w zależności od pory roku). Tu również pojawia się św. Antoni Wielki, opiekun pasterzy i rolników. W dniu Sant'Antuon' powierza się jego opiece dzwony pasterskie, które, poświęcone, dzwonią przez cały czas trwania maskarady, podkreślając najważniejsze momenty, jak np. ucieczkę byków spod nadzoru pasterza, ich połączenie z krowami i wirujący taniec, symbolizujący to połączenie.

W miasteczku Cirigliano od 1300 roku do dziś pożegnanie karnawału wygląda podobnie - przy dźwięku dzwonów odbywa się surrealistyczny pochód. Spersonifikowane pory roku i miesiące, razem z pasterzami i ubranymi na biało duchownymi, kroczą za trumną Karnawału. Procesji towarzyszą żałobne lamenty Quaremmy (jest to tradycyjna postać kobieca, symbolizująca Wielki Post).

W Aliano w ostatnią niedzielę karnawału odgrywane jest tradycyjne fras, groteskowe i diaboliczne widowisko. Mieszkańcy przebierają się za demoniczne postaci, o których wspominał Levi w "Chrystus zatrzymał się w Eboli", opisując karnawałowe tradycje Aliano. Zakładają cauzenitt, rodzaj zimowych kalesonów, na skórzanym pasku zawieszają dzwonki i uprzęże mułów i koni. W pasie obwiązują się opaską z końskiego włosia, a na głowę zakładają dużą, rogatą maskę z długim nosem:

(źródło - www.basilicatanet.com)

W Satriano odgrywane przedstawienie przywołuje temat emigracji. Typowe maski to niedźwiedź, wzbogacony za granicą emigrant wracający w rodzinne strony (ubrany w drogie skóry zwierzęce, ale niepotrafiący porozumieć się z rodakami), eremita i ubogi mieszkaniec Satriano (ubrany tylko w strój upleciony z bluszczu, ale silnie związany ze swoją ojczyzną, czemu daje wyraz w radosnym tańcu).

Karnawałowe tradycje regionu Basilicata mają swoje korzenie w pradawnych rytuałach pogańskich, które nabrały później chrześcijańskiego charakteru i odwołują się głównie do ceremonii pokutnych.

Zapraszamy Was do zapoznania się ze stronami, na których możecie zobaczyć zdjęcia i nagrania video z karnawałowych procesji (linki podaliśmy w artykule). No i, oczywiście, życzymy udanej zabawy ostatkowej! :)

1 komentarz:

  1. bardzo dobrze!

    ~Pin, 2009-02-25 00:00
    (komentarz przeniesiony z basilicata.blog.onet.pl)

    OdpowiedzUsuń